2 Pianosonates Op. 3 (2025) - ca. 39'

De term ‘sonate’ is afgeleid van ‘sonare’, het Italiaanse woord voor ‘klinken’. Van oorsprong wordt deze term als verzamelnaam gebruikt voor instrumentale muziek. Zo wordt het onderscheid gemaakt tussen de instrumentale ‘sonate’ en de vocale ‘cantate’. In de klassieke stijlperiode neemt de sonate een vaste vorm aan als instrumentaal werk voor een solist met of zonder pianobegeleiding. De sonatevorm, een veel voorkomende vaste structuur van het eerste deel van een sonate, kent een belangrijke rol in de muziekgeschiedenis. Ook symfonieën en concerti volgen de sonatevorm. 

In zijn composities grijpt Ben van Daal vaak terug op traditionele muzikale structuren. De 2 Pianosonates Op. 3 volgen beide de sonatevorm. Pianosonate Op. 3 Nr. 1 (2021), een van de eerste composities van Ben van Daal, kent een donker karakter. In dit werk weerklinkt onzekerheid, maar ook hoop op een goede afloop. De lichte Pianosonate Op. 3 Nr. 2 (2025), opgedragen aan koordirigent Piet Tobben, verklankt vreugde en waardering. Samen vormen de sonates een complementair tweeluik.